เจรามี่ เดนเวอร์

posted on 07 May 2007 16:08 by maxtreme in UrbanFantasy

คงเป็นเรื่องแปลกมากถ้าคุณจะบอกใครสักคนว่า คุณอ่านหนังสือแล้วคุณตกหลุมรักพ่อของพระเอก เพราะอะไรน่ะเหรอ

ก็เขาแก่นี่

และความแก่มันไม่ค่อยจะมีเสน่ห์เท่าไหรเลยนะคะกับการเป็นพระเอกนี่

แม็กซ์ก็เคยคิดอย่างนั้นจนกระทั่งได้เจอกับเจรามี่ เดนเวอร์ คนที่เป็นแฟนหนังสือชุด "ผู้หญิงจากโลกอื่น" ของเคลลี่ย์ อาร์มสตรองค์คงจะคุ้นเคยกับชื่อนี้เป็นอย่างดี

เขาเป็นอัลฟ่า (แปลเป็นศัพท์มนุษย์ง่าย ๆ ว่าเป็นหัวหน้าเผ่า) หมาป่าแห่งสโตนฮาเว่น ผู้ชายที่ดูภายนอกแล้วไม่น่าจะเป็นหัวหน้าหมาป่าเผ่าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในภาคเหนือของสหรัฐอเมริกาเลย เจรามี่ไม่ขึ้นชื่อในเรื่องการต่อสู้ แต่นั่นไม่ได้บอกว่าเขาสู้ไม่เป็น เพียงแต่เขาเลือกที่จะใช้วิธีการอื่นที่สันติกว่า และถ้าถึงเวลาที่ต้องใช้กำลังกันจริง เขาก็มีเคลย์ลูกชายบุญธรรมเป็นอาวุธที่ดีที่สุดอยู่แล้วใช้เวลาอันมีค่า

แม็กซ์ไม่ปฏิเสธว่าตัวเองก็เป็นหนึ่งในหลายคนที่ชอบความบ้าของเคลย์ เขาเป็นหมาป่าที่มีสัญชาตญาณของความเป็นสัตว์มากกว่ามนุษย์ นั่นเพราะเขาถูกกัดตั้งแต่ห้าขวบ และเป็นที่รู้กันอยู่ว่าแทบจะไม่มีเด็กคนไหนเลยที่จะรอดจากประสบการณ์เช่นนั้นมาได้ ดังนั้นเคลย์จึงถือเป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้นในโลกแห่งหมาป่าแห่งนี้อยู่แล้ว แต่ที่มหัศจรรย์ยิ่งไปกว่านั้นก็คือ มีคนที่ทำให้เขาเชื่องได้ และคนคนนั้นก็คือเจรามี่

หนุ่มน้อยวัยเพียงยี่สิบกว่าปี ได้ข่าวหมาป่าเด็กที่อาศัยอยู่ในฟลอริด้า แม้จะยังเด็กและแทบจะไม่มีฐานะอะไรเลยในเผ่า เจรามี่เดินทางไปตามหา และเขาก็ได้พบกับเด็กชายคนนั้น การเดินทางของทั้งเคลย์และเจรามี่ไม่ใช่เรื่องง่าย เด็กชายที่ใช้ชีวิตอยู่เยี่ยงสัตว์มาหลายปี กับผู้ชายที่แทบจะไม่แก่พอจะเป็นพ่อใครได้ ค้นพบกันและกัน ความสัมพันธ์นี้ถือเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุดในหนังสือชุดนี้ (เรื่องราวเล่านี้อยู่ในหนังสือที่ชื่อว่า Savage ซึ่งเป็นเรื่องสั้นที่เว็บไซด์ของเคลลี่ย์ อาร์มสตรองค์ลงให้อ่านกันฟรี)

การเดินทางไปสู่ความเป็นหัวหน้าเผ่าของเจรามี่ไม่ใช่เรื่องง่าย เขาอาจมีสายเลือดที่สูงส่งในเผ่า แต่อุปสรรคสำคัญในการเข้าถึงอำนาจก็คือพ่อของเขาเอง มัลคอล์ม เดนเวอร์เป็นทุกด้านที่แตกต่างจากลูกชายของเขา มัลคอล์มเป็นฆาตกรโรคจิต เป็นนักสู้ที่เลื่องชื่อในฝูง เขาเกลียดเจรามี่ที่ไม่เหมือนเขา สำหรับเขาแล้วเจรามี่เป็นความน่าละอาย ลูกชายที่รักในการวาดรูปมากกว่าการต่อสู้ คนที่แก้ปัญหาด้วยสติปัญญามากกว่าการใช้กำลัง ชั่วเวลาหนึ่งเขาคิดว่าเคลย์เป็นตัวเลือกที่เหมาะสม เคลย์เป็นคนที่เขาสามารถเข้าใจและเข้าถือได้ เด็กชายที่ใช้ชีวิตอย่างป่าเถื่อนในวัยเด็ก ผู้ชายที่อาจไม่มีวันเป็นมนุษย์เต็มตัว แต่มัลคอล์มประมาทความผูกพันระหว่างเจรามี่และเคลย์ เพราะสำหรับเคลย์แล้ว คนคนเดียวที่เขาแคร์มากพอก็คือผู้ชายที่พาเขาออกจากป่า และเคลย์นี่เองก็มีส่วนสำคัญในการขึ้นสู่อำนาจของเจรามี่ (และเช่นกันเรื่องราวการขึ้นสู่อำนาจของเจรามี่ ผ่านการเล่าเรื่องของเคลย์อยู่ในหนังสือเรื่อง Ascension ซึ่งเป็นเรื่องอ่านฟรีอยู่ในเว็บไซด์ของคนแต่ง)

และเนื่องจากบลอกวันนี้แม็กซ์ของอุทิศให้กับเจรามี่ จึงขอข้ามการพูดถึงเรื่อง Beginning ที่เล่าความสัมพันธ์ระหว่างเคลย์และอีเลน่า ผู้หญิงที่แทรกตัวเข้ามาเป็นอีกคนหนึ่งที่ครอบครองหัวใจป่าเถื่อนของเคลย์ (และที่สำคัญแม็กซ์ว่า คงมีหลายคนรู้จักเคลย์ตัน เดนเวอร์เป็นอย่างดีอยู่แล้ว) วันนี้แม็กซ์อยากพูดถึงตัวละครที่น่าสนใจอย่างมาก แต่มักถูกบดบังโดยเฉพาะเมื่อเขาปรากฏตัวข้างกายเคลย์

เคลย์เปรียบเสมือนกองไฟที่ดึงดูดคนอ่าน แม็กซ์ไม่ปฏิเสธหรอกนะว่าเป็นหนึ่งในเคลย์กรุ๊ปปี้ แต่หัวใจของแม็กซ์ก็ยังกว้างพอจะมีพื้นที่เหลือให้พ่อของเขา

เจรามี่อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง เขาเป็นคนที่ออกตาหาเคลย์ คนที่พาเขามาสู่เผ่า เป็นพ่อให้กับเด็กชายที่สับสนทั้งที่เขาเองยังไม่แก่พอด้วยซ้ำที่จะเป็นพ่อใครสักคน เขาไต่เต้าจนก้าวขึ้นเป็นผู้นำของหมาป่าเผ่าที่ยิ่งใหญ่ที่สุด สร้างความเปลี่ยนแปลงสู่สังคมหมาป่าที่ดูเหมือนจะยึดตัวกับค่านิยมยุคกลางโดยที่ไม่ทำให้อำนาจของตัวเองลดทอนลง เขาเป็นคนที่รับมือกับความวุ่นวายที่เกิดขึ้นหลังจากเคลย์กัดอีเลน่าเพื่อเปลี่ยนให้เธอกลายเป็นหมาป่า คนที่ต้องเผชิญกับความโกรธเกรี้ยวและไม่ยอมรับของเด็กสาวที่ถูกคนรักทรยศ ผู้ชายที่มีความสุขกับการวาดรูป และเป็นศิลปินที่มีผลงานโด่งดังในอีกตัวตนหนึ่ง นั่นเป็นคุณสมบัติของเจรามี่ที่ทำให้แม็กซ์อยากรู้จักเขาให้ดีขึ้น และเหนืออื่นใดอยากเห็นเขามีชีวิตเป็นของตัวเองเสียที

เจรามี่อยู่ในเบื้องหลังเสมอ มักจะเป็นเคลย์และอีเลน่าที่โดดเด่น แม็กซ์ไม่คิดว่านั่นเป็นสิ่งที่ผิดปกติหรอกในเมื่อทั้งเคลย์และอีเลน่าเป็นตัวละครที่น่าสนใจอย่างมาก แต่มุมหนึ่งในใจแม็กซ์ก็อยากอ่านเรื่องราวที่เจรามี่รับบทบาทสำคัญบ้าง วันที่เขาออกมาพ้นเงาของคนที่เป็นลูกชาย

และในฉากหนึ่งในเรื่อง Industrial Magic เมื่อเคลย์และเจรามี่เดินเข้ามาในฉาก ตัวละครตัวหนึ่งมองเห็นเขา แม็กซ์หมายถึงมองเห็นเจรามี่ ไม่ใช่เคลย์ ไม่ใช่เพราะเจรามี่ไม่มีความน่าสนใจหรอกนะ แต่อย่างที่รู้กันอยู่เคลย์เป็นคนที่ดึงความสนใจของผู้คนได้มากกว่า แต่สำหรับเจมี่ เวกัสแล้ว ผู้ชายคนแรกที่เธอสังเกตเห็นก็คือเจรามี่ เดนเวอร์

วูบแรกที่เธอเห็นเขา เธอคิดว่าเขาคือเคลย์ผู้โด่งดังและแต่งงานแล้ว และเมื่อรู้ว่าไม่ใช่ สิ่งแรกที่เธอคิดก็คือ ไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงได้แต่พูดถึงเคลย์ ในเมื่อเจรามี่น่าสนใจมากกว่า

Beauty's in the eye of the beholder

และนั่นเป็นคุณสมบัติสำคัญที่ทำให้แม็กซ์ยอมรับเจมี่ เวกัส ไม่สำคัญเลยว่าเธอจะไม่มีพลังเหนือธรรมชาติ หรือเก่งกาจอย่างที่อีเลน่าเป็น เจมี่เป็นนักปลุกผีที่ถูกปกป้องโดยคนรอบข้าง แต่เพราะสิ่งที่เธอเห็นในตัวเจรามี่ สิ่งที่ตัวละครอื่นมองข้าม ทำให้แม็กซ์ยอมรับว่าเธอเหมาะสมกับเขามากที่สุด

และในที่สุดหลังจากรอคอยมา 7 เล่ม (นับเฉพาะ Single Title ที่ออกนะคะ ไม่นับเรื่องสั้นและเรื่องอ่านฟรีในเว็บไซด์) เจรามี่ก็มีเรื่องเป็นของตัวเอง แม้ว่าจะถูกเล่าผ่านทางเจมี่ เวกัสก็ตาม

กำลังอ่านอยู่ค่ะ จบแล้วจะมาเล่าให้ฟัง

Comment

Comment:

Tweet