To pleasure a lady // Nicole Jordan
posted on 08 Mar 2008 15:47 by maxtreme in F-Club, Historicalจบแล้วโว้ย
นี่เป็นเสียงร้องของแม็กซ์หลังจาก (ในที่สุด) อ่านหนังสือเล่มนี้จบ ซึ่งก็ถือว่ายังดีกว่า Fever dreams ที่อ่านไม่จบด้วยซ้ำ
ไม่สนุกหรอกนะ บอกไว้ก่อนแล้วกัน เป็นหนึ่งในหนังสือที่น่าเบื่อที่สุด และขอบอกว่าคนที่จะอ่านเล่มนี้เพื่อเอาฉากเซ็กส์ที่เลื่องลือของนิโคล ก็ขอบอกว่า ไปอ่านอีโรติคโรแมนซ์เล่มอื่นคงดีกว่า เซ็กส์มันส์ใช้ได้นะ แต่มันไม่เอาชนะความน่าเบื่อได้หรอกค่ะ
เล่มนี้เป็นเล่มแรกในชุด The Courtship war ซึ่งเริ่มต้นเมื่อมาร์คัส เอิร์ลแห่งเดนเวอร์สได้รับภาระในการเลี้ยงดูเด็กสาวสามคน (ที่มาพร้อมกับบรรดาศักดิ์ที่เขาได้รับจาญาติห่าง ๆ) แต่ผู้หญิงทั้งสามนั้นไม่ใช่เด็กสาวแรกรุ่นที่ว่านอนสอนง่าย พวกเธอดูแลตัวเองตามลำพังมากนาน และไม่ต้องการผู้ดูแลอีกแล้ว ในขณะที่มาร์คัสคิดว่าการจับพวกเธอทั้งสามแต่งงานไปเป็นเรื่องดีที่สุด
เล่มแรกเป็นเรื่องราวของอราเบลล่า พี่สาวคนโตในตระกูลลอร์ริ่ง เธอบุกมาพบมาร์คัสถึงในลอนดอนเพื่อขอให้เขาเลิกยุ่งกับพวกเธอ แต่การมาของเธอกลับเป็นการทำให้มาร์คัสสนใจในตัวอราเบลล่า และตัดสินใจว่าเธอเป็นคนที่เหมาะสมที่จะมาเป็นเคาท์เตสของเขา
แต่อราเบลล่าทีมีประสบการณ์ในอดีตที่ไม่ค่อยดีเกี่ยวกับชีวิตแต่งงาน ทั้งของพ่อแม่ที่ตีกันเป็นยุงตีกัน หรืออดีตคู่หมั้นทีทิ้งเธอไปในยามที่ครอบครัวเธอกำลังประสบปัญหา เธอตั้งใจจะไม่แต่งงาน ทำให้เมื่อมาร์คัสยื่นข้อเสนอแก่เธอว่า หากเธอยอมให้เขาเกี้ยวพา และในที่สุดไม่ตอบตกลงแต่งงาน เขาจะปล่อยเธอและน้องสาวให้มีอิสระตามลำพัง
ทั้งเรื่องพล็อตมีแค่นี้แหละ มาร์คัสก็เกี้ยวพาอราเบลล่าในตำราที่สุภาพบุรุษไม่ทำกัน (หรืออย่างน้อยก็สุภาพบุรุษในนิยายประเภทอื่นที่ไม่ใช่โรแมนซ์ไม่ทำกัน) อราเบลล่าก็เล่นบทนางเอกโรแมนซ์ที่โลเลไปโลเลมา "ฉันรักเขา แต่เขาเป็นเสือผู้หญิง ฉันรักเขา แต่เขาไม่จริงใจ ฉันรักเขา แต่เขาอาจจะไม่รักฉัน ฉันรักเขา แต่เขาอาจเปลี่ยนใจไม่รักฉัน"
แม็กซ์อยากจะเขกกระโหลกแล้วบอกให้หุบปาก
นิโคลพูดถึงหนังสือชุดนี้ว่าจะเบากว่านิยายเรื่องอื่นที่เธอเคยเขียน และตามความเห็นของแม็กซ์ เล่มในอดีตของเธอมันก็แทบจะไม่มีสาระอะไรอยู่แล้ว พอมาถึงเล่มที่เบา มันก็เลยกลายเป็นนุ่นที่ลอยไปอย่างไร้จุดหมาย
ดีใจที่อ่านจบค่ะ นั่นเป็นความดีใจเดียวที่มี
คะแนนที่ 40