His Darkest Embrace & His Darkest Salvation // Juliana Stone

posted on 02 Nov 2012 09:47 by maxtreme in C-Club, D-Club, Paranormal directory Fiction

เราอ่านเล่มแรกในชุดเรื่อง His Darkest Hunger ไปนานหลายปีแล้วค่ะ กว่าที่จะหยิบเอาสองเล่มที่เหลือขึ้นมาอ่าน จนกระทั่งคนแต่งขึ้นชุดใหม่ไปเรียบร้อยแล้ว ส่วนหนึ่งเพราะเราไม่ได้ปิ๊งคาแร็คเตอร์ที่มาเป็นพระเอกในสองเล่มที่เหลือนี้เลยตอนที่อ่านเล่มแรก พอดีว่าอยากจะอ่านเรื่องชุดใหม่ของเธอน่ะค่ะ และด้วยเหตุที่ชุดใหม่ก็ต่อเนื่องกับเรื่องราวในชุดนี้ ก็เลยเกิดความจำเป็นภาคบังคับต้องหยิบสองเล่มนี้ขึ้นมาอ่าน

ซึ่งก็เป็นไปตามคาดนะคะ ช่างไม่ใช่ประสบการณ์ที่ดีเอาซะเลย

 

 

His Darkest Embrace ของจูเลียนา สโตน

เรื่องนี้เป็นเล่มที่สองในชุด Jaguar Warriors เรื่องราวของสามพี่น้องตระกูลคาสติลส์ ที่เกิดมาในตระกูลมนุษย์เสือจากัวร์ โดยเล่มนี้เป็นเรื่องราวของน้องชายคนเล็ก ซึ่งในตอนจบของเล่มแรกปลีกวิเวกเข้าไปในป่าลึกในอเมซอนเพื่อหาความสงบ หลังจากกลับมาจากสงครามโดยเพื่อนร่วมรบถูกฆ่าตายหมด

แต่ในป่าแจ๊คเกอร์ก็ไม่อาจหาความสงบได้ เขาได้พบกับสกาย ไนท์ลีย์ นักรบอินทรี (คือแปลงร่างเป็นนกอินทรีได้) ที่กำลังถูกตามล่าโดยพวกดาคอสต้า ซึ่งเป็นมนุษย์เสือจากัวร์เช่นกัน แต่เป็นศัตรูกับตระกูลาสติลส์ ทำให้แจ๊คเกอร์ต้องเข้ามายุ่ง ในตอนแรกสกายไม่ไว้ใจแจ๊คเกอร์ เพราะเผ่าจากัวร์และอินทรีเป็นศัตรูกันมานาน (อันนี้เป็นศัตรูกันตามสายพันธุ์) และเธอก็มีภารกิจสำคัญที่ต้องค้นหาประตูที่เปิดไปสู่นรก ซึ่งสกายทำตามคำสั่งเสียของบิดาที่จะทำลายประตูนี้ลง แต่ทางเลือกของหญิงสาวก็มีไม่มาก และแจ๊คเกอร์ก็เป็นเพียงคนเดียวที่ช่วยเธอได้

เราอ่านเรื่องนี้ไปแบบลืมเลือนค่ะ นั่นคืออ่านจบไปไม่ถึงวันก็แทบจะจำอะไรไม่ได้ มันไม่น่าสนใจมากขนาดนั้น ไม่ได้เลวร้าย (ก็เลยจำไม่ได้ เพราะถ้าแย่มาก ๆ ก็คงจำได้เยอะกว่านี้) คาแร็คเตอร์แบนราบเรียบยิ่งกว่ากระดาษแข็ง เนื้อเรื่องที่ไม่มีอะไรน่าสนใจ ทิศทางของเรื่องที่ห่างไกลออกไปจากพล็อตในเล่มแรก ส่วนหนึ่งคงเพราะพล็อตเล่มแรกนั้นโฟกัสอยู่ที่ทีมนักรบที่มีพลังเหนือธรรมชาติซึ่งทำงานให้กับรัฐบาล ซึ่งคาแร็คเตอร์ดูมีความน่าสนใจมากกว่า แต่เรื่องในชุดกลับไปสนใจพี่น้องของพระเอกเล่มแรกมากกว่า เรื่องก็เลยไร้จุดหมาย แจ๊คเกอร์เหมือนนักรบที่เป็นโรค PTSD (แต่ไม่ออกอาการ จริง ๆ ถ้ามีอาการอาจจะน่าสนใจกว่านี้ก็ได้) แต่ดันไปอยู่ผิดที่ผิดทาง ทำให้ได้เจอกับนางเอกที่หนีคนร้าย นางเอกเองก็มีภารกิจที่อ่านไปก็ดูไร้สาระมากขึ้นเรื่อย ๆ ตัวร้ายก็ราวกับไปเช่ามาจากละครโทรทัศน์ (เลว, โง่,ไร้ความสามารถ)  ทิศทางของเรื่องก็ประหลาด ไม่มีเป้าหมาย แล้วก็ไม่น่าสนใจ

คะแนนที่ 53

 

 

His Darkest Salvation ของจูเลียนา สโตน

เรื่องนี้เป็นเล่มที่สามในชุด ซึ่งดูน่าสนใจมากกว่าสองเล่มแรกตรงที่ พระเอกในเรื่อง จูเลียน คาสติลส์ พี่ชายคนโตของตระกูลไม่มีเครื่องหมายนักรบจากัวร์บนร่างกาย ทำให้เขาเลือกชีวิตที่แตกต่างออกไปจากน้องชายสองคน (ซึ่งไปทำงานเป็นหน่วยรบพิเศษ) จูเลียนบริหารกิจการของครอบครัว สร้างความร่ำรวยให้กับตระกูล เราคิดว่าคาแร็คเตอร์ของเขาน่าสนใจมากที่สุดแล้วในสามพี่น้อง

และนีจึงนำไปสู่ปัญหาแรกที่เรามีต่อเรื่องนี้ เพราะเมื่อเปิดเรื่อง จูเลียนเปลี่ยนแปลงไป เหตุการณ์ตอนท้ายเล่มสอง จูเลียนและเดคแคลน (ว่าที่พระเอกเล่มหน้า) ถูกดูดผ่านประตูจนต้องไปใช้ชีวิตอยู่ในนรกเป็นเวลาหกเดือน เขาเพิ่งกลับขึ้นมาบนโลกมนุษย์ได้สำเร็จ พร้อมภารกิจที่ไม่อาจผิดพลาดได้ 

จูเลียนคนนี้ไม่ใช่ชายคนเดิม เขาไม่ใช่นักธุรกิจมาดดีผู้ประสบความสำเร็จอีกต่อไป เขากร้านโลกมากขึ้น และรอยแผลเป็นไม่ได้มีอยู่เฉพาะบนร่างกายเท่านั้น หากแต่กัดกินลงไปในจิตใจของเขาด้วย เมื่อกลับมา จูเลี่ยนรู้ถึงหน้าที่ของตัวเองที่จะต้องตามหาอาซาเซล เทวทูตที่ตกสวรรค์ซึ่งเป็นหัวใจของประตูเปิดไปสู่นรกให้พบ ทว่าภารกิจของเขาไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะเมื่อกลับมาถึงบ้านวันแรก เขาก็ได้พบกับเจเดน ดาคอสต้า บุตรสาวคนเดียวของตระกูลดาคอสต้า ซึ่งเป็นศัตรูคนสำคัญของตระกูลคาสติลส์

แต่จูเลียนและเจเดนไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับกันและกัน ทั้งคู่เคยเจอกันมาก่อน และมีความสัมพันธ์กันอย่างลึกซึ้ง ก่อนที่จูเลียนจะขับไล่เจเดนไป หลังจากค้นพบว่า เธอเป็นคนของตระกูลดาคอสต้า สิ่งที่จูเลียนไม่รู้ก็คือ เจเดนซึ่งมีเครื่องหมายของนักรบจากัวร์ได้เลือกเขาเป็นคู่ของเธอแล้ว และเธอก็ใช้เวลานับจากนั้นอยู่อย่างปราศจากคู่ และโหยหาเขาอยู่ทุกคืนวัน ที่สำคัญแม้เจเดนจะเป็นคนในตระกูลดาคอสต้า แต่เธอไม่เคยเห็นด้วยกับการกระทำของผู้เป็นบิดา เจเดนทำงานลับ ๆ ให้กับองค์กรเดียวกับน้องชายของจูเลียน (พระเอกเล่มแรก His Darkest Hunger)

เรื่องนี้ดีกว่าเล่มสองขึ้นมาหน่อยนึงค่ะ (แต่เราคิดว่า อะไรก็น่าจะดีกว่าเล่มสองได้) จุดที่เราไม่ชอบก็คงเป็นอย่างที่เกริ่นไปตอนแรก การเปลี่ยนแปลงคาแร็คเตอร์ของจูเลียน ทำให้เขากลายเป็นเหมือนน้องชายอีกสองคนของเขาไม่ได้สร้างมูลค่าเพิ่มขึ้นมาเลย แทนที่เขาจะแตกต่าง ก็กลับกลายเป็นพี่น้องตระกูลคาสติลส์อีกคนนึง

ความไม่รัดกุมของพล็อตทำให้เราขัดใจมาก แล้วก็หงุดหงิดมาพอกัน หนังสือแนวพารานอมอลสำหรับเราต้องมีพล็อตที่ชัดเจน มีภารกิจที่ต้องกระทำให้สำเร็จ เรื่องนี้ก็มีนะคะ แต่ภารกิจก็ไม่ชัดเจน เทคนิคการเขียนก็เหมือนอยากจะเล่าอะไรก็เล่าออกมา เหมือนด้นเขียนสด เขียนไปวางพล็อตเรื่องไป ไม่มีการวางแผนล่วงหน้ามาเลย

อย่างเรื่องความสัมพันธ์แต่หนหลังระหว่างเจเดน และจูเลียน ก็น่าสนใจนะคะ แต่เขียนแล้วทำให้รู้สึกเหมือนพระเอกโคตรชั่วเลย แค่รู้ว่านางเอกเป็นคนของตระกูลศัตรูก็ทิ้งไปแบบไม่สนใจ (แล้วก็ไม่สนใจจริง ๆ ไม่มีการคิดถึง โหยหาย้อนหลังเลย) การวางพล็อตที่เจเดนเลือกจูเลียนเป็นคู่ก็อีก ไม่มีคำอธิบาย เป็นคู่แล้วยังไง เกิดอะไรขึ้น ส่งผลยังไงบ้าง แค่บอกว่าเลือกแล้วเจเดนก็นอนกะผู้ชายคนอื่นไม่ได้ แล้วทางจูเลียนล่ะ 

เรื่องพ่อของเจเดนก็อีก เรื่องเขียนเหมือนมีบางอย่างเกิดขึ้น พ่อของเธอเปลี่ยนจากคนดีเป็นเลวชั่วข้ามคืน อ่านให้อ่านแล้วรู้สึกเหมือนจะต้องมีปีศาจมาสิง แต่ก็ทิ้งไว้แบบนั้น ไม่มีคำอธิบาย จริงๆ  ไม่ต้องอธิบายก็ได้นะคะว่า ทำไมถึงเลว แต่เรื่องได้เปิดมาแบบมีคำถาม (ที่เจเดนคิดถึงความหลังสมัยพ่อยังเป็นคนดีอยู่) คนอ่านก็ต้องอยากรู้สิ 

แล้วยังตอนจบของเรื่องอีก จบแบบเด็กอนุบาลเขียนมาก เข้าใจว่าจะต้องทิ้งท้ายต่อปมไปหนังสือชุดใหม่นะ แต่หาทางออกแบบนี้ ง่ายไปรึเปล่า (สปอยล์) ให้คนอื่นมาขอรับทำตามคำสัญญาของจูเลียนแทน แล้วปล่อยให้จูเลียนไปครองคู่มีความสุขสมหวัง 

เขียนมาทั้งหมด เหมือนจะด่าเยอะกว่าเล่มสองนะคะ แต่นี่คือข้อดีค่ะ แสดงว่าเรามีอารมณ์ร่วมไปกับเรื่องมากพอที่จะมีความเห็น ซึ่งทำให้เรื่องนี้ดีกว่าเล่มสองชนิดเทียบกันไม่ได้

คะแนนที่ 63

 

 

Comment

Comment:

Tweet